De Pannelap filosofie

Posted on februari 17th, 2009 in Teamrollen, Training by Jeanet
Trainingslocatie nabij Nijmegen

Trainingslocatie nabij Nijmegen

Pannelap staat voor een andere kijk op trainen. Wij geloven in actie, interactie en kennis vanuit de groep.

Onze trainingen zijn opgebouwd volgens NLP principes. Hierdoor kunnen we rekening houden met voorkeuren in tempo en dynamiek. Bij Pannelap blijf je niet achter een veilige tafel zitten, maar ga je vooral zelf aan de slag.

Om er echt uit te zijn zoeken wij bij voorkeur locaties in het groen, ver van de snelweg. Op het platteland is het goed toeven, goed eten en genieten van de buitenlucht.

Trainingslocatie nabij Apeldoorn

Trainingslocatie nabij Apeldoorn

Trainingslocatie in Otterlo

Trainingslocatie in Otterlo

Wij zoeken een lokatie bij u in de buurt, in een straal van circa 30 kilometer. Inmiddels hebben we al een groot bestand met mogelijke locaties opgebouwd. Ook bij de locatiekeuze kunnen wij rekening met uw budget houden.

Pannelap in Suriname

Posted on februari 9th, 2009 in Pannelap praktijk, Suriname by Jeanet

In het najaar van 2008 heeft Pannelap een projectaanvraag ingediend om trainingen te verzorgen in Suriname. Het betreffen ontwikkelingsprojecten in het kader van armoedebestrijding. Wij trainen 4 Stichtingsbesturen uit het binnenland. Deze stichtingen willen toeristische voorzieningen gaan bouwen in hun gebied.

Wij trainen op de volgende onderwerpen:

  • Effectief Vergaderen
  • Samenwerken
  • Projectvoorstel schrijven (om geld binnen te halen)
  • Toerisme wetgeving en begrippen

We trainen 1 week in Paramaribo en 1 week in het binnenland (Semoisie).

Op 10 januari 2009 vlogen we van Amsterdam naar Paramaribo. Na een gemakkelijke, gezellige en overvolle vlucht komen we aan op Zanderij. We komen als laatste uit het vliegtuig en voelen de warmte van 6 uur ’s avonds op onze huid. De winterjas zit onderin de rugzak, die zien we 3 weken niet meer terug.

De douane controle duurt vrij lang. Suriname vereist een visum voor Nederlanders en alle paspoorten en visa worden uitgebreid gecontroleerd en gestempeld. Dit klinkt tenminste als een echte douane-controle. Het voordeel van lang bij de douane staan is een korte tijd bij de bagageband. Onze koffers rollen snel voorbij. Ik heb een koffer helemaal gevuld met knuffels en wat speelgoed. We gaan namelijk een week naar het binnenland en mogen daar overnachten in het huis van de plaatselijke onderwijzeres (juffrouw Jeanet). Om haar daarvoor te bedanken nemen we in ieder geval cadeautjes voor haar kleuters  mee.

In Paramaribo slapen we in appartementencomplex “De Kolibrie” aan de westkant van de stad, met zwembad. Aanrader voor degenen die rustig willen overnachten en een huurauto hebben! Kolibrie, Kalpoeweg 89, Uitvlugt, Paramaribo, Suriname . Keurige appartementen, met zwembad, tegen een prima prijs.

Paramaribo is een relaxte stad, alleen laagbouw, grote kavels waar grote houten huizen staan. Het verkeer rijdt links, gelukkig went Fernanda daar snel aan. Al wordt de ruitenwisser regelmatig verwisseld met de richtingaangever.

De eerste 2 dagen in Paramaribo gebruiken we om de familie van Fernanda te bezoeken en om de training voor te bereiden. We hebben nog trainingsmateriaal nodig en moeten de nodige bestellingen doen voor week 2: de training in Semoisie in het binnenland van Suriname.

Surinamers komen altijd op tijd

Oude DAF bus op plein bij Coppename PuntJa, over vooroordelen gesproken.

Op onze eerste dag hier hadden we afgesproken om naar Boskamp te rijden aan het einde van de Coppename rivier. Er zijn 3 Indianen onderweg vanuit hun dorp Donderskamp en die moeten naar de stad om mee te doen met onze training. Zij moeten 9 uur varen om daar te komen. Boskamp - Paramaribo is ruim1,5 uur rijden. De afspraak was dat wij tussen 3 en 4 uur ’s middags ze konden verwachten. Afgaande op de vooroordelen van de mensen uit de stad deden we het rustig aan. De vooroordelen zijn:

  • ze komen altijd te laat
  • ze komen helemaal niet
  • ze komen met veel meer

Wij waren om 10 voor 4 ter plaatse. We kwamen aan op een pleintje waar weinig activiteit was. Vroeger, ja vroeger was het hier druk. Dit was de plaats waar de pont vertrok. Nu ligt er een brug 500 m verderop. Het straalt nu vervallenheid uit. Wij lopen en kijken wat rond. Speuren de enorme rivier af naar bootjes met Indianen. Niks. Wachten nog wat, rijden naar de brug, misschien liggen ze daar afgemeerd. Niks. Om kwart voor 6 besluiten we terug te rijden. Wat is er gebeurd?

De uitgestrektheid van de Coppename rivier

De uitgestrektheid van de Coppename rivier

De Indianen bleken al om half 4 ter plaatse te zijn geweest en op dat moment was er een busje dat naar de stad reed. Tegen betaling uiteraard. Ze hebben overlegd, via de GSM, met een van de anderen, en hebben besloten in te stappen. Ze konden ons niet bereiken en besluiten de veilige optie te kiezen. Misschien komen wij wel niet opdagen. Gelukkig zijn ze in de stad gekomen. Wij hebben een mooi uitstapje gehad.  Ze krijgen het taxigeld van ons vergoed. Al met al opgelost.  Vooroordelen zijn er om bestreden te worden! De rest van de week zijn onze cursisten zeer punctueel. Officieel beginnen we om 9.00 uur. Maar elke dag, als wij rond 8.00 uur aan komen rijden, staan er al deelnemers te wachten.  Er zijn deelnemers die na onze training om 5 uur ’s middags nog een training gaan volgen. Super gemotiveerd. Ze zijn op tijd en alle afspraken worden nagekomen!

Tijdens ons verblijf in Suriname hebben wij 1 week doorgebracht in het Marron-dorp Semoisie, gelegen aan de Suriname-rivier. Semoisie is alleen per boot bereikbaar. Er zijn hiervoor 2 opties: over de weg tot Atjoni (circa 4 uur over een zeer hobbelige weg) en vervolgens 3,5 - 4 uur met de boot. Of vliegen vanaf Paramaribo (circa 1 uur in een oude Antonov) en vervolgens ruim een half uur met de boot.

Tania, Fernanda en Jeanet voor de oude Antonov

Tania, Fernanda en Jeanet voor de oude Antonov

Het binnenland is lastig te bereiken, zoveel moge duidelijk zijn. Daarnaast is het ook duur. Er zijn vele Surinamers die of nog nooit in het binnenland zijn geweest of nog nooit in de stad. Simpelweg omdat ze het vervoer niet kunnen betalen.
Tijdens onze week in Semoisie hebben wij een stichtingsbestuur en bestuursambtenaren getraind. De interactie en dynamiek kwam wat langzaam op gang, maar ook daar werd de groep losser en informeler. Ze bleven tot het einde gemotiveerd.
Wij hebben een goede training gedraaid. We moesten improviseren, aanpassen, vertalen, verzorgen. En met resultaat: onze deelnemers zien ons graag terugkomen.
« Vorige paginaVolgende pagina »